ไม่ได้มาอัพบลอคนานมากมากกกกก ไม่ใช้ขี้เกียจนะ แต่ไม่มีเวลา (โอเค ขี้เกียจด้วยนิดหนึ่ง ฮ่าๆๆ) อีกอย่าง กว่าจะอัพได้ เราโหลดรูปนานมากมากอ่ะ ไม่รู้เป็นอะไร เนทที่นี่ก้อออกจะเร็ว

เฮ้ออ วันนี้ไม่มีรูปเพราะยังไม่ได้โงหัวออกไปไหนกะเค้าเล้ยยยยย ทำแต่การบ้านเนี่ยแหละ

วันนี้เลยอยากจะ พาเพื่อนๆมาดูชีวิตของเราที่เกาหลี รู้กันรึปล่าวว่าเราเรียนที่ไหน อยู่ที่ไหน อิอิ ไม่รู้ช่ายม้า อยากรู้ช่ายม้า (โมเมเอาเอง) ฮ่าๆๆ งั้นเริ่มเลยนะ

มหาลัยที่เราเรียนชื่อ SungKyunkwan University Graduate School ofBusiness성균관대학교 แต่เราเป็นสาขา ป.โทนะ ถ้าใครรู้จัก มุนกึนยองนักแสดงน่าร้ากกก ที่เล่น Autumn in my heart & My little bride อ่ะ เค้าก้อเรียนที่นี่ เรียนสาขา มนุษย์ศาสตร์มั้ง เราเคยเจอครั้งหนึ่ง

มหาลัยเราตั้งอยู่แถวถนน แดฮังโน 대학로 ถ้าจะมาต้องนั่งรถไฟใต้ดินมาลงที่ สถานี HyeHwa 혜화

โปรแกรมที่เราเรียน ยากอย่างเดียวไม่พอ งานเยอะมากกกกกกก ความจริงที่เกาหลีตอนนี้เค้าปิดเทอมกันหมดอ่ะ แต่ทำม้ายทำมายยย เราต้องมานั่งเรียนในห้องด้วยเนี่ย

โปรแกรมที่เราเรียนมี สาม เทอม ในหนึ่งเทอมแบ่งเป็น 2 Modules Module ละ 7 อาทิตย์ หลังจากจบแต่ละ โมดุล มีเรียน Intensive Week หนึ่งอาทิตย์ ในแต่ละ โมดุล เรียน ทั้งหมด ห้าตัว สี่ตัวคิดคะแนนเป็นเกรด อีกหนึ่งตัว แต่ pass or fail รวมๆ เรียนเทอมหนึ่งประมาณ 10 ตัวได้ ไม่รู้จะเรียนเยอะไปไหน

เทอมที่สาม เราต้องทำ internship สองเดือน แถมเรียน Intensive Korean อีกสามอาทิตย์ เหมือนจะไม่มีวันหยุดเลยอ่ะ

อาจารย์ก้อใจดีเหลือเกินนนนนนนน ให้งานไม่เกรงใจนักเรียนเล้ย โปรเจคไม่รู้กี่ตัว ทั้งสอบ ทั้งพรีเซ้นต์อีกยังต้องอ่าน case study แต่ละเคส ไม่ต่ำกว่า 15 หน้า มาเกาหลีทั้งที ไม่มีเวลาได้เที่ยวเลย ปิดเทอมก้อไม่ค่อยจะได้ปิดกะเค้า

อย่างที่รู้ๆ ว่าเราเรียนเป็นภาษาอังกริดล้วนๆ เราเลยไม่ค่อยมีโอกาสเรียนภาษาเกาหลี ภาษาเกาหลีเราเลยไม่ค่อยไปไหน พูดแล้วก้ออาย ฮ่าๆๆ

หลายครั้ง เราเคยคิดว่า ชั้นมาทำอะไรที่นี่เนี่ยยยย ชีวิตมีแต่เรียน เรียน เรียน การบ้าน การบ้าน การบ้านแม่บอกเสมอว่า ลูก คิดดูซิว่า เราได้โอกาสที่ดีกว่าคนอื่นตั้งมากมายขนาดไหน อันนี้จริง โอกาสมันดี เค้าส่งให้เรียน เรียนจบมีงานทำเลย แต่แบบว่า เรียนหนักขนาดนี้ก้อไม่ไหวนะ

เราอยากมาเกาหลี เพราะว่า เราอยากมาเรียนภาษา (ความจริงไม่ได้อยากมาเพราะ MBA) เราอยากมาท่องเที่ยวทั่วเกาหลี แต่เหมือนว่า ยังไม่ค่อยมีโอกาสเลยอ่ะ

โทรกลับบ้านแต่ละครั้ง เราก้อพูดอยู่คำเดียวว่า เบื่อ เบื่อ เบื่อจนแม่เราเบื่อฟังแล้ว ฮ่าๆๆ ไม่รู้เป็นอะไรชีวิต ช่วงนี้มันเบื่อ ไม่อยากเรียน อยากกลับบ้าน เอ๊ะ homesick รึปล่าว ไม่ใช่แน่นอน อาจเป็นเพราะว่า เกาหลีไม่น่าตื่นเต้นเท่าไหร แล้วเราเองก้อไม่มีโอกาสไปสัมผัสมันด้วยละ

เค้าว่า เพื่อนสมัยเรียน มปลาย เรียนมหาลัยเนี่ย จะเป็นเพื่อนที่สนิทกันที่สุดเลย เราเห็นด้วยอย่างแรง มาที่นี่เพื่อนก้อเยอะนะ แต่ไม่สนิทกันนะสิหลายคนแต่งงาน มีลูกแล้ว หลายคนก้ออายุเยอะกว่าเรามาก เหมือนคุยกันคนละภาษา ฮ่าๆๆ อีกอย่าง อยู่นี่ไม่มีคนไทยมาเม้าท์ด้วยเลยอ่ะ

เพื่อนที่นี่ไม่เหมือนเพื่อนๆที่เมืองไทย

เพื่อนที่นี่

อาจจะสนิทกัน เฮฮา ไปซื้อของด้วยกัน แต่ก้อไม่เหมือนเพื่อนที่เมืองไทย

อาจจะพูดคุยกัน หัวเราะด้วยกัน แต่ก้อไม่สามารถปรึกษาได้ทุกเรี่องเหมือนเพื่อนที่เมืองไทย

อาจจะไปกินข้าวด้วยกัน แต่ก้อไม่มันเหมือนไปจกส้มตำ กินเอ็มเค

คิดถึงแกจังเลยอ่ะ เพื่อนทิพคิดถึงฝ้ายด้วย เมื่อไหรแกจะมาหาชั้นที่นี่ รออยู่นะโว้ย

แต่ก้อนะ บ่นไปก้อเท่านั้นนน (ฮ่าๆๆ ขอโทษด้วยที่หลอกให้อ่านมาตั้งนาน) ยังไงเราก้อต้องสู้ต่อไป ในเมื่อเราเลือกที่จะเดินทางนี้ ก้อต้องสู้ต่อไป ต้องสู้ ต้องสู้ ถึงจะชนะ!!

ศุกร์หน้า ที่ 16 จะไปญี่ปุ่นแล้วนะ เย้ๆๆๆ ค่อยมีอะไรน่าตื่นเต้นหน่อย

แล้วเราจะพยายามมาอัพบ่อยนะ