ไม่ได้อัพบลอคมานานมากมากกกกก หลังจากกลับมาจากญี่ปุ่นก้อต้องรีบทำแต่งาน งาน และงาน สอบไฟนอลเสร็จ ไม่มีปิดเทอม ตอนนี้กำลังเรียน intensive course วันจันทร์ที่จะถึงนี้ เทอมใหม่ก้อจะมาถึงอีกแล้ว แล้วจะมีเวลามาอัพมั้ยเนี่ย

ก่อนอื่น ต้องขอบอกว่า บลอคอันนี้เราจะขอ บ่น อีกแล้วครับท่าน ดังนั้นถ้าใครไม่อยากฟังเราบ่น รบกวนข้ามบลอคเรา ไปอ่านบลอคของเพื่อนๆเราแทนนะค่ะ

อากาศที่นี่ กลับมาหนาวอีกแล้ว หลังจากอาทิตย์ที่แล้วอากาศดีมาก เริ่มอุ่นขึ้นจนเราจะเอาเสื้อหนาวไปเก็บแล้วอ่ะ แต่แล้ว เมื่อสองสามวันที่ผ่านมา อากาศก้อกลับมาหนาวอีก วันนี้หิมะตกเยอะเลย เราเรียนอยู่ไม่มีกล้อง แอบเศร้า แต่เพื่อนเราถ่ายรูปให้ในมือถือ ไว้เค้าส่งมาเมื่อไหรเราจะมาโพสต์ให้ดูน้า

อากาศหนาว อาการคิดถึงบ้านก้อกลับมาอีกแล้ว อาการ Feeling Down ก้อกลับมาเหมือนกัน คิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อน คิดถึงเมืองไทย

เหงา เหงาจริงๆๆ ส่วนมากเราเป็นคนไม่ค่อยจะเหงานะ แต่ตอนนี้ มันรู้สึกเหงาจริงๆ เพื่อนมีมากมาย แต่มันไม่มีใครที่เราเปิดใจพูดด้วยได้ทุกเรื่อง ไม่มีเลยจริงๆๆ ฟังเพลง เหงา ของ พีชเมกเกอร์ ยิ่งโดนเข้าไปใหญ่เลย

ไม่รู้ทำไม ตั้งแต่กลับมาจากเมืองไทย เราคิดถึงบ้านมากมากเลย ตอนเราเรียนอยู่นิว ไม่เห็นเป็นอยางงี้เลย เราเฮฮา เราสนุก แต่ตอนนี้ เราไม่มีความสุขเหมือนตอนอยู่นิว เมื่อไหรน้า เราจะไม่รู้สึกแบบนี้ ไม่ชอบเลยจริงๆ

มีเรื่องเพื่อนเกาหลี แปลก ออกแนวงี่เง่ามาเล่าให้ฟังอีกแล้วครับท่าน คือเรื่องพวกนี้มาเล่าให้ฟังมันก้ออาจจะขำๆๆ แต่ตอนที่เราเจออ่ะ เราขำไม่ออก เพราะว่า อันนี้เป็นเรื่องคนในกลุ่มเรา ที่เราต้องเจอ ต้องทำงานด้วยตลอด ทุกวิชาที่เรียนมีงานกลุ่มหมดอ่ะ เรารู้สึก frustrate มากมาก เวลาทำงานกะพวกนี้ ดีที่เรียนจบไปแล้ว

ตอนเรากลับมาจากญี่ปุ่นก้อมี meeting กลุ่มต้องทำโปรเจคด้วยกัน เพื่อนเกาหลีคนหนึ่งชื่อ ซังโฮ เค้าไม่พอใจ เกาหลีอีกคนชื่อ เจอึน แต่ไม่กล้าบอกด้วยตัวเอง พอเจ้เจ เดินออกนอกห้อง มันก้อมาทำระเบิดอารมณ์ ปา มาร์กเกอร์ใส่ฝาผนัง เด้งกลับมาโดนเสื้อเรา ไม่ขอโทษซักคำ ซักก้อไม่ออกเราโกรธมากความจริง แต่เราก้อไม่ได้พูดอะไร เพราะว่า ถ้าทะเลาะกัน งานกลุ่มก้อไม่เสร็จ

แล้วรู้มั้ยว่าเค้าไม่พอใจเรื่องอะไร คือ เจ้เจเนี่ย ไม่ค่อยจะช่วยงาน แบบเวลาทำงานก้อไม่ค่อยมีคุณภาพอ่ะ เจ้เจเนี่ยเป็นพวก พูดเยอะแต่ทำน้อย แต่ขอโทษเหอะ นายซังเองเนี่ย ก้อไม่ได้ทำเยอะเลย เรากะเพื่อนอีกคนทำเยอะกว่ามาก นายซังเคยมาถามเราว่า ทำไมเค้าได้ทำ รายงานตัวนี้คนเดียว เหมือนไม่พอใจ เราเลยบอกไปว่า อย่ามาวัดเลยว่าใครทำมากกว่า หรือน้อยกว่า รู้ๆกันอยู่ในใจ เราทำรายงานคนเดียวสองตัว กะเพื่อนอีกคนหนึ่งตัว แล้วยังต้องมาช่วย โปรเจคอีก นายทำแค่ตัวเดียวคนเดียว อย่าเทียบกันดีกว่านายซังเลยบอกว่า เนี่ยความจริง เค้าก้อคิดว่าเราไม่น่าทำเยอะเลย เราแบบ จะมาพูดทำไมในเมื่อเราทำเสร็จแล้ว พูดให้ได้อะไรขึ้นมาเนี่ย

อีกเรื่องหนึ่ง นายซัง อยากจะบอก เจ้เจให้ทำงานเยอะๆหน่อย แต่ไม่กล้าบอก จะให้เราบอกแทน เราแบบ อ๋อ คือ ให้เจ้เจเข้าใจว่าเราเนี่ย มีปัญหากะเค้า ให้เราดูเป็นคนไม่ดี เป็นผู้ชายประสาอะไรเนี่ย ห๊า

เจ้เจก้อใช่ย่อย ทำงานไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหรเลย เรื่องราวเพื่อนในกลุ่มเรามีอีกเยอะ จะเล่าให้หมดเพื่อนๆก้อคงไม่ต้องหลับนอนกันพอดี ฮ่าๆๆๆ เพื่อนๆลองคิดดูว่า เราต้องทำงานกะพวกนี้เหมือนจะทุกวัน เซ็งมากมากกกก ทำไมต้องแกล้งให้ชั้นมาอยู่กลุ่มนี้ด้วยเนี่ย ดีนะที่เพื่อนอีกคน ทั้งเก่ง แล้วก้อ ขยัน ไม่งั้นเราตายก่อน

เวลามีปัญหาพวกนี้อ่ะ เวลาเราอยากระบายกับใครซักคน ไม่มีเลยยยย ไม่อยากโทรไประบายกะแม่บ่อยๆ เพราะว่าเดี๋ยวเค้าจะเป็นห่วง (ความจริงเพิ่งโทรไปเมื่อกี้นี่เอง) เราเข้าใจว่าเราเหมือนเด็กเลย เราควรจะเป็นผู้ใหญ่มากกว่านี้ เรารู้ เราก้อพยายามอยู่

คิดถึงแกจังเลยช่อ คิดถึงฝ้าย เก้ง เจ้ฟาง เจ้หลิน

คิดถึงเพื่อนๆสารสาสน์ คิดถึงแกจังโบ้ อุ้ย แอม หมน รี่ ตาล

คิดถึงเพื่อนๆ โยธิน มะปราง จุน อุ้ย หม่อม ปั๊ก เบนซ์ เบย์ แพท คิดถึงแกโว้ย(ถึงแม้แกจะไม่ได้อ่านก้อตาม เพราะแกไม่ค่อยจะได้ออนกันเลย)

บลอคอันนี้อาจจะอ่านดูแล้วงง เพราะเราพิมพ์ตามที่เราคิด ไม่ได้เรียบเรียงให้เป็นระบบ ต้องขอโทษคนอ่านด้วยนะค่ะ

เทอมหน้า เรียนน้อยลงหนึ่งตัว เลยจะทุ่มเทเวลาให้กะการเรียนภาษาเกาหลีด้วยตัวเอง อายเหมือนกันนะ มาเกาหลีตั้งหกเดือนแล้ว ภาษาเกาหลีไม่ได้คืบหน้าไปไหนเลย ตอนนี้เค้าไม่จัดคอร์สให้เรียน เลยยิ่งแย่ลงกว่าเดิม แต่เทอมหน้า จะเอาเวลาที่เหงา มาเรียนภาษาเกาหลีละ

ก่อนจบฝากเพลงนี้ไว้ด้วยละกาน เหงา ของ พีชเมกเกอร์ คงไม่มีเพลงไหน โดนใจไปมากกว่านี้อีกแล้วตอนนี้

เคยรู้สึกมั้ย เวลาไม่มีใครแล้ว มองไปทางไหน ไม่มีใครให้พูดจา
ไม่มีเลยซักคน จะหันมามองและเข้าใจ คนๆนี้ที่มันไม่มีอะไร

นี่คือเหงา นี่แหละเหงา นี่คือความจริงที่ได้เจอ เจ็บปวดทรมาน ลึกลงข้างในใจ
โอ้ความเหงา มันช่างหนาว มันช่างยาวนาน และทุกข์ทน

รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน

รออยู่นะ ใครที่จะมาหยุดความเหงาขอเรา รีบๆมานะ เรารออยู่

-edit- เพื่อนส่งรูปมาแล้ว เลยเอามาลงให้ดูค่ะ